Dag 60
Iris en ik hebben wat te vieren en zijn onderweg naar het lokale koffietentje, maar een knalgele bus trekt onze aandacht. Eerst even kijken.
Het is de bibliotheek bus die vandaag het dorp aandoet. We raken aan de praat met de chauffeur en bibliothecaris, dezelfde persoon. Het is een jonge vent met duidelijk geen Schots accent. Weer iemand die oorspronkelijk uit Engeland komt en hierheen is verhuisd.
De bus rijdt op een driewekelijks schema en deze week is deze regio aan de beurt. Een week later verder naar het oosten en de derde week juist iets naar het zuiden. Zo heeft een groot ruraal gebied toch toegang tot een mooi aanbod van boeken. Tenminste als de bus kan rijden. Regelmatig is er iets met de motor of zijn de banden stuk. Het slechte wegdek is daar debet aan.
Door de continue weersveranderingen hier heeft het wegdek veel te lijden. Niet de kou is de boosdoener, niet de warmte, niet de regen. Nee, de mix van die zorgt ervoor dat het wegdek kapot gaat. En budget en mankracht om het snel te repareren is er niet. Ik slalom mij behendig langs de kuilen.
De bus is bedekt met planken vol romans, thrillers en lokale geschiedenisboeken. Als ik mij omdraai zie ik de reisboekensectie en de Rough Guide van Nederland springt eruit. Misschien iets voor Miss Ross.
Mijn oog valt op de datums waarop het boek uitgeleend is. Een paar keer in 2019 en dan twee keer aan het begin van de corona pandemie. Ik ben benieuwd wie dat zou zijn hier en of die persoon al geweest is. Wie heeft er niet nog een uitgestelde pandemie-reis in het vat zitten?
